Wat is Dyslexie?

Dyslexie volgens de DSM-5

Volgens de DSM-5 wordt dyslexie niet als een aparte stoornis beschouwd, maar valt het onder de categorie Specifieke Leerstoornis (SLD) met de specificatie van een beperking in woordlezen en/of spellingvaardigheden.

Een diagnose vereist aanhoudende problemen met accuraat en vlot lezen, moeizaam lezen, of moeite met spelling gedurende minstens zes maanden, ondanks interventies, en dat deze problemen significant afwijken van wat verwacht mag worden op basis van leeftijd en sociaal-educatieve achtergrond.

De problemen moeten ook niet verklaard kunnen worden door andere stoornissen of omgevingsfactoren

Prevalentie

Dyslexie komt voor bij ongeveer 3–5% van de bevolking (SDN, 2016), wat betekent dat een aanzienlijk deel van de mensen moeite heeft met lezen en spelling. In Nederlandse scholen vertaalt dit zich naar gemiddeld 1 op de 20 leerlingen, waardoor dyslexie regelmatig voorkomt in het onderwijs. Door deze hoge prevalentie behoort dyslexie tot de meest voorkomende leerstoornissen, wat het belangrijk maakt dat scholen en leraren bewust zijn van de signalen en tijdig passende ondersteuning bieden.

(...)

(...)

Wat is de DSM-5?

Het Diagnostisch en Statistisch Handboek van Psychische Stoornissen, gebruikt door professionals om psychische aandoeningen te classificeren en diagnosticeren. Het beschrijft symptomen, criteria en subtypes van stoornissen zoals depressie, angststoornissen en schizofrenie. Hierdoor kunnen behandelaars consistente diagnoses stellen en behandelplannen opstellen.

Belang van de DSM-5?

Internationaal kader:

De DSM-5 vormt een internationaal erkend en veelgebruikt diagnostisch handboek voor psychische stoornissen. Het biedt een gemeenschappelijke taal voor professionals over de hele wereld, waardoor psychologen, psychiaters en onderzoekers diagnoses op een gestandaardiseerde manier kunnen stellen en vergelijken. Dit bevordert samenwerking, onderzoek en het ontwikkelen van behandelingsrichtlijnen die wereldwijd toepasbaar zijn.

Basis voor diagnoses:

De DSM-5 bevat gedetailleerde criteria voor verschillende mentale en leerstoornissen, waaronder specifieke leerstoornissen zoals dyslexie. Door deze criteria te volgen, kunnen professionals op een objectieve manier vaststellen of iemand voldoet aan de voorwaarden voor een diagnose. Dit zorgt voor consistentie in diagnostiek en helpt bij het opstellen van passende behandel- en ondersteuningsplannen, zowel in het onderwijs als in de gezondheidszorg.

(...)

(...)